daas.reismee.nl

Van Monteverde naar Alajuela

Vandaag is dan echt de laatste dag van de vakantie aangebroken, wat is het weer hard gegaan, die drie weken zijn omgevlogen……

Als we vanmorgen wakker worden, hebben we warempel uitzicht! Ondanks dat we een kamer op de onderste verdieping hebben, zien we in de verte hoge bergtoppen opdoemen. Die hebben we nog niet eerder gezien, er heeft al die tijd bewolking omheen gehangen, maar nu kijken we een heel eind weg. Het is ook zo weer gedaan met het uitzicht, de wolken komen alweer opzetten.

We rijden vandaag een andere route de bergen uit, dan de weg waarover we aangekomen zijn. Het eerste stuk hebben we aan beide kanten een prachtig uitzicht, aan de ene kant op de hoge, groene bergen en aan de andere kant kijken we kilometers weg. Jammer genoeg zijn we nu sneller de bergen uit en we voelen met iedere honderd meter die we zakken dat het warmer begint te worden. Binnen de kortste keren zitten we weer aan de autostoel geplakt.

Na een poosje gaan we de “snelweg” op, de mooie uitzichten en gezellige dorpjes zijn ingeruild voor tolwegen en vrachtwagens, we vinden er geen zak aan, maar ja, het is wel goed om op te schieten. Het wordt nu echt saai, er is geen restaurant of benzinepomp langs de kant van de weg te vinden om even te stoppen en we zijn dan ook blij als we weer van de weg af mogen.

Vanaf vanmorgen zijn we al op zoek naar een lavacar oftewel een wasstraat. Sinds dat we door die blubberzooi gereden zijn ziet de auto er niet meer uit en in de wielkasten zit een dikke laag opgedroogde bagger. Normaal gesproken als er een flinke hoosbui overkomt, wordt de auto vanzelf schoongespoeld, maar die bui is nooit meer gekomen en als dat wel zo was, had het niet geholpen vrezen we. En ja hoor, met nog een kwartier te rijden, zien we er eentje langs de kant van de weg. We stoppen en vragen wat het moet kosten want we hebben geen idee.

In hotel Belmar hadden we ons licht al opgedaan of er daar in de buurt een lavacar zat, maar daar begonnen ze gelijk over bellen om een afspraak te maken en wie weer waar ze ons dan naar toe hadden gestuurd. En laten we het dan nog maar niet over de prijs hebben, zij dacht dat we dan rond de 20 dollar kwijt zouden zijn. Nou meid, dat doen we dus niet, we kijken zelf wel even rond en dan kunnen we altijd nog beslissen of we het doen of niet. Gracias!

Dave stapt uit en vraagt of ze de auto kunnen wassen en wat het moet kosten. Op een bord langs de kant van de weg staat een prijs en ze gaan direct een stuk hoger zitten, ze doen de binnen- en de buitenkant voor dat geld. Nee hoor, met alleen de buitenkant zijn we al dik tevreden. De prijs zakt en we komen uit op 3000 Colonnes (iets meer dan 4 euro). En dan gaan ze aan de slag, hogedrukspuit erop, emmers met sop en uiteindelijk staan er vier ventjes zich rot te schrobben op de auto. Daarna wordt de auto in het droge gedeelte gereden en daar wordt die netjes droog gezeemd, alle hoekjes en gaatjes worden gedaan, de matten worden schoon gemaakt en zelfs de banden worden met een of anders spul opgepoetst. Nou, hier kunnen ze in Nederland nog een voorbeeld aan nemen. Aan de overkant zit trouwens nog een lavacar met prijzen die op een bord buiten staan vermeld; alleen wassen kost daar al 4500 Colonnes, dus dan hebben we het zeker niet slecht gedaan.

In de loop van de middag komen we aan in Alajuelo, het is een grote stad, waar we gelukkig aan de rand zitten. We zitten in een leuk hotel met heerlijk eten, de kamer is vrij simpel, maar het is maar voor een nachtje. Het grote voordeel is dat we morgen maar een half uur hoeven te rijden naar de autoverhuurder om de auto weer terug in te leveren. Vandaar worden we met een busje naar het vliegveld gebracht, wat ook maar tien minuten rijden is. Nog een nachtje slapen en dan zit het er voor dit jaar weer op.


Langs deze weg willen we al onze trouwe lezers weer bedanken, het was me weer een waar genoegen om iedere dag onze belevenissen op te schrijven. Het is een heel andere vakantie geweest, weinig uitstapjes gemaakt omdat er hier verder niets is om te bekijken dan alleen de natuur. Wij hebben het geluk gehad dat we op plekken hebben overnacht, waar geen Nationaal Park tegenop kon, de dieren kwamen gewoon langsgelopen als we ’s morgens op onze veranda zaten, wat wil een mens nog meer!
We hopen dat we jullie een beetje mee hebben kunnen nemen op onze vakantie en dat iedereen ook nog een beetje plezier beleefd heeft aan onze verhalen. We hopen jullie volgend jaar allemaal weer mee te nemen, waar we ook naar toe gaan……

Er rest ons nu nog een ding en dat is de zin die we heel regelmatig te horen hebben gekregen:

PURA VIDA!!!!


Reacties

Reacties

Wilma

Dank jullie wel dat ik weer heb mogen meegenieten van jullie vakantieverhalen en foto"s.
Ik vond het weer geweldig.
Goede en veilige terugreis.
Dikke kus,
Wilma

Ed en Jolanda

We hebben inderdaad genoten van jullie reisverhalen en prachtige foto's. We zullen de dagelijkse update van jullie avonturen in de jungle missen. Wat hebben jullie genoten van de schitterende natuur met allerlei mooie felgekleurde vogels, kikkers en niet te vergeten de brulapen, ha,ha. Een goede vlucht naar huis. Thuis nagenieten van jullie mooie belevenissen. Het was erg leuk om jullie verhalen te lezen met een flinke dosis humor. We zijn benieuwd waar jullie volgend jaar neerstrijken.
Veel liefs Ed en Jolanda.

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!