daas.reismee.nl

Panhou

Wat hebben we vannacht heerlijk geslapen!! Dat alles dankzij zo'n dun extra matrasje wat er op bed gelegd is!! Nu moet ik zeggen dat de matrassen over het algemeen vrij hard zijn hier in Vietnam, maar die van de homestay stak er wel met kop en schouders bovenuit. Nu hadden we een ander klein probleem.....de kou; iets wat je hier helemaal niet zou verwachten. Gelukkig hadden we allebei zo'n lekkere synthetische deken om ons warm te houden en nadat we ons hier tot ons nek toe in hebben gerold, zijn we de nacht zonder al te veel bibberen doorgekomen.

Vlak voor we weg gaan, wordt onze schone was gebracht; deze is nog niet helemaal droog, want die heeft de hele dag buiten gehangen en aangezien het zonnetje nou niet echt geschenen heeft, droogt de was nou ook niet optimaal. Inpakken dan maar en in het volgende hotel zoeken we daar wel weer een oplossing voor.

We gaan vandaag naar Panhou, richting het noorden en de grens met China. Het is een flinke rit, zo'n 280 kilometer, maar aan het begin en het eind kronkelt de weg alleen maar door de bergen heen, dus dat is weinig opschieten, maar wel schitterend rijden! We komen de mooiste uitzichten tegen, het is alleen weer jammer dat we op een slechtere eenbaansweg rijden en dus de auto hier niet zomaar even langs de kant kunnen parkeren.

Veel tijd om te stoppen onderweg hebben we niet; we stoppen even voor een foto bij een klein bergdorpje waar wat mensen buiten staan en waar we even in hun huis mogen kijken. Jammer genoeg hebben ze hun klederdracht niet aan, maar onderweg zien we sommigen wel in vol ornaat lopen in hun zelfgemaakte kleding. Ook zo leuk hier, de halve kinderboerderij ligt of loopt hier over straat, we hebben al van alles gezien, buffels, varkens, kippen, honden, geiten en ga zo nog maar even door.

Uiteindelijk komen we na een lange rit pas rond vijf uur bij ons hotel aan. Het ligt er weer leuk bij, alle huisjes liggen in een tuin met vijvers, maar helaas hebben we niet lang de tijd om rond te kijken, want het wordt al snel donker. De was mogen we ophangen tussen de hotelhanddoeken in de droogkelder die ergens achter bij de personeelsverblijven staat. Hier zal het ook niet hard drogen, want we zitten weer aardig hoog in de bergen, dus het is hier koud en de zon schijnt niet, maar dat zien we dan wel weer.

Als laatste nog een stukje over de gids......hij begint ons steeds meer te irriteren. Hij kan beter tolk worden; hij is alleen handig als je tussen de middag wat eten wilt bestellen en verder niets. Hij vertelt helemaal niets over het land of wat je onderweg tegenkomt en als hij al iets vertelt dan is het niets nieuws of iets wat we zelf ook al ontdekt hebben. Hij bemoeit zich met iedereen, behalve met ons. Dave heeft het mooi samen gevat: hij is aanwezig als hij er niet moet zijn en niet aanwezig als hij er wel moet zijn! Gelukkig zijn we niet wereldvreemd en hebben wij hem niet nodig om te krijgen wat we hebben willen!!

Reacties

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!